Ankieta



A A A

Funkcje służby pracowniczej

Uchwała nadała odpowiednią rangę służbie pracowniczej, podporządkowując ją dyrektorowi lub jego zastępcy i zalecając „zatrudnianie w niej pracowników o wysokim poziomie ideowo--moralnym oraz odpowiednich kwalifikacjach zawodowych, a zwłaszcza specjalistów z wykształceniem ekonomicznym, prawniczym, socjologicznym, psychologicznym lub pedagogicznym — stosownie do wykonywanych zadań".

Ważne jest ponadto opracowanie właściwych metod oddziaływania na gospodarkę zatrudnieniem i czasem pracy. W podejmowanych działaniach służbie tej powinna przyświecać wypowiedź I Sekretarza KC PZPR tow. Gierka na IX Plenum: „...każdy powinien pracować na właściwym miejscu, zgodnie ze zdolnościami, kwalifikacjami i umiejętnościami. Oznacza to również, że w każdym miejscu pracy powinno być tylko tylu zatrudnionych, ilu i jakich potrzeba, aby w warunkach dobrze zorganizowanej i wydajnej pracy sprawnie wykonać wszystkie zadania... Głównym naszym zadaniem jest sprawić, aby każdy Polak... umiał, mógł i chciał pracować coraz lepiej...".

Aby kształtować takie postawy, służby pracownicze dysponują obecnie znacznie skuteczniejszymi środkami i działają w korzystniejszych warunkach, co w konsekwencji określa zmienione ich funkcje.

Od pewnego czasu ulega obiektywizacji opinia społeczna o działalności handlu. Wzrasta pozycja zawodu handlowca, zwłaszcza wobec postępującej modernizacji bazy technicznej i wprowadzania nowej techniki w dużych skoncentrowanych organizacjach handlowych. Przeprowadzona z dniem 1 czerwca 1974 r. regulacja płac poprawiła warunki wynagradzania, a wprowadzenie funduszów socjalnego i mieszkaniowego oraz zmian w funduszu nagród wpłynęło korzystnie na warunki bytowe. Szczególną rolę może spełnić zespół instrumentów pobudzania zawarty w zasadach nowego systemu ekonomiczno-finansowego.

Funkcją służby pracowniczej powinno być kojarzenie wszelkich działań związanych z pracownikiem od momentu podjęcia pracy do przejścia na emeryturę. Powinno ono obejmować:

—- szersze wykorzystanie możliwości rekrutacji młodych pracowników, przede wszystkim absolwentów zasadniczych szkół handlowych, techników i uczelni ekonomicznych i organizowanie korzystniejszych warunków adaptacji pozyskanych kandydatów w środowisku pracy,

— utrwalanie stabilizacji załóg przez:

a) poprawę warunków bytowych,
b) rozszerzanie świadczeń socjalnych na rzecz pracowników i członków ich rodzin,
c) intensywne podnoszenie kwalifikacji zawodowych i ogólnych związanych z awansem zawodowym i społecznym,
d) prowadzenie elastycznej polityki płac, premii, nagród, wyróżnień i odznaczeń,

— zapewnienie więzi z zakładem pracy byłych pracowników, emerytów, przez odpowiednie formy ich udziału w życiu przedsiębiorstwa oraz świadczenia bytowe i socjalne.

Przy formułowaniu funkcji służby pracowniczej należałoby zwrócić szczególną uwagę na opracowanie skutecznie działającego systemu pobudzania, na który składają się odpowiednio dobrane systemy płac i premiowania, powiązane z metodą zarządzania przez cele. Instrumenty te wraz z całym zespołem bodźców materialnych i pozamaterialnych — na podstawie wyników systematycznie prowadzonych badań postaw pracowniczych, skuteczności motywacji i warunków pracy — powinny umożliwić kierownictwu przedsiębiorstwa upowszechnianie wśród załogi postaw pełnego zaangażowania, prowadzenie aktywnej sprzedaży oraz wykorzystanie możliwości oddziaływania na racjonalizację zatrudnienia. Warunkiem uzyskiwania takich efektów jest ścisłe współdziałanie służby pracowniczej z wszystkimi komórkami organizacyjnymi, w celu ukierunkowania instrumentów pobudzania na podstawowe zadania przedsiębiorstwa w poprawie zaopatrzenia rynku, podnoszeniu poziomu obsługi ludności i zwiększeniu gospodarności.