Ankieta


Polecamy



A A A

Pogłębianie procesu humanizacji pracy w handlu

Proces szybkiej adaptacji społeczno-zawodowej młodych kadr jest częścią podjętych i realizowanych w jednostkach handlowych programów humanizacji pracy. Humanizacja pracy — rozumiana jako kompleksowe wielokierunkowe działanie na rzecz stałego polepszania i doskonalenia wszystkich czynników i warunków mających związek z działalnością człowieka w miejscu pracy — ma w resorcie handlu wewnętrznego szczególne znaczenie.

Narosłe przez szereg lat zaległości w dziedzinie modernizacji bazy materiałowo-technicznej, socjalnej, rozwoju sieci detalicznej powodują, że niejednokrotnie warunki pracy osób zatrudnionych w handlu nie wytrzymują konkurencji warunków oferowanych przez inne gałęzie gospodarki narodowej, czego efektem jest niekorzystna dla resortu wysoka fluktuacja kadr.

Resort podjął w 1972 r. działania mające na celu rozszerzenie i zespolenie realizowanych dotychczas poczynań takich, jak: wieloletnie programy poprawy warunków pracy, programy rozwoju świadczeń socjalnych, okresowe oceny pracowników, działanie w zakresie adaptacji społeczno-zawodowej młodych — poprzez opracowywanie i realizowanie w przedsiębiorstwach handlowych zakładowych programów humanizacji pracy, ujmujących całość spraw pracowniczych.

Rok 1973 był w resorcie handlu wewnętrznego i usług pierwszym rokiem realizacji programów humanizacji pracy (w poszczególnych jednostkach były to roczne programy działania). Jakość pierwszych programów była różna. Dominujące jednak było aktywne zainteresowanie się problemem kompleksowego, rozszerzonego działania na rzecz pracowników. Szczególny akcent położono w większości programów na należyte wyposażenie pracowników w narzędzia pracy, rozwój pomieszczeń sanitarnych, rozszerzanie świadczeń socjalnych, zabezpieczenie posiłków regeneracyjnych. Działania zmierzały również w kierunku opracowania takich metod i form postępowania z ludźmi, które wpływają na właściwą atmosferę pracy, dają pracownikom poczucie obecności na właściwym dla siebie miejscu i wśród właściwych ludzi, mobilizują do wykonania postawionych przed nimi zadań.

W wielu programach uwzględniono szersze stosowanie — oprócz kar — systemu pochwał i wyróżnień w stosunku do sumiennych pracowników. Podjęto wiele nowych inicjatyw, organizowane są w przedsiębiorstwach „Trybuny Obywatelskie", konkursy na „Najlepszego Pracownika Roku", uroczyste obchodzenie jubileuszu pracowników, którzy nieprzerwanie nienagannie pracowali 10, 15, 25 lat, zakładane są księgi-albumy zasłużonych pracowników.

Po pierwszym okresie realizacji można powiedzieć, że istotnym osiągnięciem jest „zaszczepienie" problemu humanizacji na stałe. Wszędzie tam, gdzie ukierunkowana realizacja zaplanowanej na cały rok pracy dała rezultaty widoczne na co dzień — rodzą się nowe, dalsze koncepcje, wnioski i propozycje. Powszechnym dążeniem staje się chęć zapewnienia pracownikowi jak najlepszych warunków pracy.