Ankieta


Polecamy
poli-tyka.pl



A A A

Polityka kadrowo-szkoleniowa

Polityka kadrowo-szkoleniowa obejmuje kompleks spraw związanych z przygotowaniem, doborem, rozmieszczeniem i wykorzystaniem oraz doskonaleniem kadr. Racjonalne wykorzystanie zasobów pracy, predyspozycji psychicznych i kwalifikacji zawodowych pracowników zależy w decydującym stopniu od polityki kadrowej prowadzonej prawidłowo w każdym ogniwie resortu, na każdym szczeblu działania.

Resort handlu wewnętrznego i usług prowadzi politykę kadrową na podstawie 5-letnich programów określających główne kierunki działania oraz rocznych planów, ustalających najbliższe szczegółowe zadania. Od 1957 r. systematycznie prowadzone są w resorcie okresowe oceny pracowników, mające na celu poprawę struktury kwalifikacji kadr, prawidłowe ustawienie zawodowe pracowników, awansowanie osób młodych, zdolnych, wykwalifikowanych oraz eliminowanie pracowników nieprzydatnych.

Konsekwentnie przestrzegane jest niezatrudnianie w handlu na stanowiskach kierowniczych i majątkowo odpowiedzialnych osób karanych za przestępstwa z chęci zysku, zwolnionych za manka i nadużycia. Służy temu Centralny Rejestr MHWiU, działający w resorcie od 1958 r., a obejmujący ewidencję wszystkich pracowników handlu zwolnionych dyscyplinarnie za nadużycia.

Rokrocznie na podstawie zgłoszonych wojewódzkich zapotrzebowań ustalane są plany rekrutacji do szkół zawodowych przygotowujących kadry dla handlu. Dla wszystkich absolwentów zasadniczych szkół zawodowych, przygotowujących kadry dla handlu, dla absolwentów szkół średnich pragnących podjąć pracę w handlu oraz dla absolwentów szkół średnich i wyższych przygotowanych do pracy w przedsiębiorstwach handlowych zabezpieczane są miejsca pracy. Od 1968 r. realizowany jest w jednostkach handlowych program adaptacji społeczno-zawodowej młodych kadr. Kierownicy sklepów i sprzedawcy objęci są obowiązkowym szkoleniem kursowym w zakresie wielu zagadnień zawodowych, jak: organizacja i technika sprzedaży, towaroznawstwo i odbiór jakościowy towarów, obsługa maszyn i urządzeń, kultura obsługi.

Od 1971 r. wprowadzone zostało obligatoryjne doskonalenie kadr kierowniczych zatrudnionych w administracji.

Z oceny stanu kwalifikacji kadr zatrudnionych w handlu wynika:

— stan kwalifikacji kadry kierowniczej poprawił się znacznie — około 50% tej kadry ma wykształcenie wyższe, przeszło 60% kadry kierowniczej ma długoletni, powyżej 10-letni staż pracy,

— poprawił się stan kwalifikacji pracowników zatrudnionych w administracji przedsiębiorstw, w tej grupie osób przeszło 80% zatrudnionych ma wymagane wykształcenie co najmniej średnie,

— wzrosła liczba pracowników komórek operacyjnych mających wykształcenie na poziomie zasadniczej szkoły zawodowej, łącznie z absolwentami średnich szkół stanowią oni około 60% zatrudnionych,

— 10% pracowników handlu systematycznie uzupełnia kwalifikacje w szkołach różnego typu,

— zdecydowana większość pracowników była wielokrotnie szkolona na różnego rodzaju kursach zawodowych.

Uzyskane efekty są wynikiem długoletniej pracy i konsekwentnie realizowanych zasad polityki kadrowo-szkoleniowej resortu.

Okresem przełomowym w szkolnictwie zawodowym przygotowującym kadry dla potrzeb handlu wewnętrznego był 1956 r. Zasadnicze szkoły handlowe i technika ekonomiczne prowadzone przez Centralny Zarząd Szkolenia MHW przejęte zostały wtedy przez Ministerstwo Oświaty. Doskonalenie kursowe, nauczanie praktyczne oraz bezpośrednie kierowanie sprawami podnoszenia kwalifikacji kadr zatrudnionych w handlu zostało w gestii resortu handlu wewnętrznego. Powołana przez Ministra Handlu Wewnętrznego komisja resortowa dokonała analizy stanu kwalifikacji kadr, systemu szkolnictwa i doskonalenia zawodowego pracowników handlu i uznała potrzebę wprowadzenia poważnych zmian w systemie przygotowania wykwalifikowanych kadr oraz podnoszenia kwalifikacji kadr już zatrudnionych. Ilościowe i jakościowe zmiany w prowadzonym szkoleniu wymagały ustalenia potrzeb na podstawie określenia kwalifikacji wymaganych na poszczególnych stanowiskach pracy. Należało w tym celu dokonać oceny kadr z punktu widzenia nowych założeń kwalifikacyjnych.

W 1957 r. zarządzeniem Ministra Handlu Wewnętrznego ustalone zostały nowe wyższe wymogi kwalifikacyjne dla wszystkich podstawowych stanowisk pracy w placówkach handlowych. Na stanowiskach w administracji przedsiębiorstw obowiązuje minimum średnie wykształcenie, na stanowiskach sprzedawców — ukończenie zasadniczej szkoły handlowej, a w stosunku do osób nie mających wykształcenia zawodowego — wymóg ukończonego kursu zawodowego.

Głównym problemem nowej polityki kadrowo-szkoleniowej stało się przygotowanie w pełni wykwalifikowanych kadr do pracy w podstawowych placówkach handlowych. Do pracy w handlu potrzebny jest absolwent praktycznie przygotowany w zasadniczej szkole zawodowej i w bezpośredniej pracy w sklepie. W tej sytuacji postulowano przejście z masowego szkolenia pracowników administracyjnych na powszechne przygotowanie kadr Wykwalifikowanych sprzedawców poprzez zasadnicze szkoły handlowe.

W tym celu zmniejszono plan naboru do techników ekonomicznych, a zwiększono do zasadniczych szkół handlowych. Ustalono odpowiednią lokalizację szkół, określono nowy profil szkolenia sprzedawców. Zainicjowano utworzenie 3-letnich zasadniczych szkół handlowych opartych na praktycznej nauce zawodu w przedsiębiorstwach handlowych. Jednocześnie ustalono, że do zasadniczych szkół handlowych kandydaci kierowani będą przez przedsiębiorstwa handlowe podpisujące z nimi umowę o pracę i o naukę zawodu. Przyjęto zasadę obowiązku zatrudniania absolwentów po ukończonej nauce zawodu.