Ankieta


Polecamy
http://www.betrix.pl/kostka-brukowa.html



A A A

Poszukiwania racjonalnej struktury zatrudnienia

Zmienne w czasie zapotrzebowanie konsumentów na usługi sieci detalicznej skłaniało do poszukiwania optymalnych rozwiązań w organizacji pracy, a zwłaszcza organizacji zatrudnienia.

W celu zapewnienia pełnej i sprawnej obsługi klientów organizacje handlowe wielu krajów wprowadzały nowe formy i technikę sprzedaży, a także różne formy zatrudnienia. W wyniku długoletnich doświadczeń uzyskano formy zatrudnienia odmienne od klasycznej umowy o pracę w ustawowym (dopuszczalnym) wymiarze czasu. Obok zatrudnienia stałego w pełnym wymiarze czasu (tzw. pełnoetatowego) występują formy zatrudnienia w niepełnym (częściowym) wymiarze czasu pracy:

— zatrudnienie stałe w niepełnym wymiarze czasu (tzw. pracownicy niepełnozatrudnieni lub w mowie potocznej „półetaty"),

— zatrudnienie sezonowe (okresowe) w pełnym i niepełnym wymiarze czasu,

— zatrudnienie dorywcze (doraźne) w pełnym i niepełnym wymiarze czasu.

Stosuje się ponadto umowy na:

— prowadzenie punktu sprzedaży,

— wykonywanie czynności sprzedaży,

— wykonywanie czynności pomocniczych.

Są to umowy zlecenia bez dokładnego określenia czasu pracy, a nawet liczby zatrudnionych.

Wszystkie te formy nazywamy formami elastycznego zatrudnienia w odróżnieniu od zatrudnienia stałego w pełnym wymiarze czasu pracy (pełnoetatowego), które wykorzystywane bez powiązania z formami elastycznego zatrudnienia kształtuje sztywną (nieelastyczną) i nieefektywną strukturę zespołu pracowniczego. Sztywna struktura zatrudnienia w warunkach nierównomiernego rytmu pracy w punktach sprzedaży jest przejawem nieracjonalnej gospodarki czasem pracy.

Przy formie zatrudnienia stałego można uzyskać pewne uelastycznienie zespołów sprzedażowych przez „manewrowanie" w czasie i miejscu pracownikami, np.: ustalanie różnych godzin rozpoczynania pracy, zróżnicowanie dziennego czasu pracy w zakresie ustawowej liczby godzin pracy w tygodniu, przesuwanie pracowników między stoiskami czy sklepami.

Manewrowanie pracownikami pełnoetatowymi nie jest formą zatrudnienia, lecz metodą organizacji zespołów pracowniczych i sposobem zmniejszania nieracjonalnego wykorzystania czasu pracy tych zespołów.

Zatrudnienie stałe w pełnym wymiarze czasu pracy jest podstawową formą w strukturach zatrudnienia wszystkich działów naszej gospodarki. Z tego względu pomija się tu szersze omówienie zakresu i warunków wykorzystania tej formy, koncentrując uwagę na formach elastycznego zatrudnienia.

Analiza struktur zatrudnienia w handlu detalicznym uzasadnia przyjęcie w klasyfikacji tych form dwóch przekrojów: czasowego i czynnościowego. Wymiar czasu pracy jest kryterium struktury większych zbiorowości zatrudnionych (handel detaliczny w skali kraju, regionu i organizacji handlowych), natomiast kryterium charakteru wykonywanej pracy (w powiązaniu z wymiarem czasu) charakteryzuje szczegółowo opracowywane struktury zatrudnienia konkretnych jednostek sprzedażowych (sklepów, stoisk, domów towarowych). Stosowane kryteria umożliwiają wyróżnienie form elastycznego zatrudnienia według:

— czasu pracy i okresu zaangażowania,

— wykonywanej pracy.